Bestuur Westerspeeltuin slaat terug

Het kort geding had wel iets komisch. De tegenstanders van de Westerspeeltuin, voornamelijk bestaande uit een groep actieve buurtbewoners die eerst een coup wilde plegen en toen zelf maar een stichting oprichtte, liet er geen twijfel over bestaan dat het bestuur van de Westerspeeltuin maar beter kon ophoepelen. Ze hadden de speeltoestellen laten verpauperen, hadden geen enkele band met de buurt meer en tot overmaat van ramp weigerden ze ook nog het speeltuingebouw op te geven. Tuig was het, meneer.

Totdat de vijand maandagmiddag de rechtszaal binnenrolde in de persoon van een vermoeid ogende, maar strijdbare man, die moeite had om zijn invalidenkarretje heelhuids langs de deurposten te manoeuvreren. Bleek het gevolg van een beroerte te zijn. 'Maar ik wil niet zielig gevonden worden,' drukte hij de verlsaggever op het hart.

Secretaris/penningmeester Dirk van Hees, die in zijn eentje de eer van de speeltuinvereniging mag verdedigen, daar waar het stadsdeel drie ambtenaren en één advocaat in stelling brengt, is binnen. De zitting kan beginnen.

Mr. Erik van der Hoeden, die namens het stadsdeel optreedt, schetst het beeld van een speeltuinvereniging die Gods water over Gods akker laat vloeien. Subsidie ingetrokken? Heeft de speeltuin geen bezwaar tegen aangetekend. Gebruiksovereenkomst opgezegd? Hebben ze niet op gereageerd. Nog een aanmaning gestuurd ('U moet er nu toch echt uit'). Weer niks.

Maar wanneer Van Hees een indrukwekkend rijte activiteiten opdreunt, waaruit blijkt dat de Westerspeeltuin de hele week op zijn grondvesten schudt van de kinderactiviteiten, stelt rechter Sj. A. Rullman de advocaat van het stadsdeel een vraag. "Als ik meneer Van Hees mag geloven draait de speeltuin als een tierelier." Nou, dat vindt Van der Hoeden dus niet. "Het loopt niet. Van de dertig activiteiten die de speeltuin opvoert hebben we maar twee activiteiten voor volwassenen geconstateerd. Verder wordt de ruimte voor commerciële activiteiten gebruikt." Uiteindelijk belooft de rechter op 5 augustus uitspraak te zullen doen.

Na afloop wil Dirk van Hees graag een paar dingen rechtzetten. Dat de buitenboel (speeltoestellen, zwembadje etc.) inmiddels door een groep buurtbewoners is overgenomen vindt hij geen probleem. Maar laat het stadsdeel niet beweren dat de Westerspeeltuin alleen maar dingen voor volwassenen doet. En dan somt hij de clubs op: kinderbingo, kinderdisco, darten, pentjak silat, film, knutselen, judo, schaak en tafeltennis. "We zitten de hele week vol. Inmiddels ben ik maar presentielijsten gaan aanleggen, want het stadsdeel gelooft ons toch niet."

Maar dat is niet de enige beschuldiging. "Het stadsdeel vindt dat we te commercieel bezig zijn, terwijl het ons zelf heeft aangeraden om voor eigen inkomsten te zorgen, want voor het judo geeft het bijvoorbeeld geen subsidie. We hebben toen een keer onderdak geboden aan een beurs voor grote-maten kleding. Kregen we geen percentage van; we vingen alleen de huur en de opbrengst van de drankjes en de tosties. Maar nu doet het stadsdeel alsof we hier niets anders doen dan modeshows houden!"

"We zouden niet genoeg kinderen in Oud-West bereiken. Is ook niet waar. Een deel van onze kinderen komt wel degelijk uit de buurt, maar we liggen wel in een grensgebied, dus we krijgen kinderen uit Oud-West, Oud-Zuid en De Baarsjes. Maar moet ik die kinderen dan een stickertje op hun voorhoofd plakken, zo van: jij komt er wel in en jij niet?"

En dat de speeltuin niet voldoende multiculti is bestrijdt hij ook. "We hebben momenteel een groep van zestig Ethiopische kinderen in huis, die ook met de andere kinderen spelletjes doen. Is dat dan geen integratie?"

Van Hees ontkent overigens dat hij niet heeft gereageerd op het intrekken van de subsidie, eind 2003. "Ik heb uitvoerig uitgelegd wat we hier allemaal doen, maar toen schreef het stadsdeel terug dat het bij zijn standpunt bleef. Vervolgens hebben ze welzijnsstichting Dock nog een rapport over ons laten maken, maar die mevrouw heeft niet eens met mij gesproken." En zo kan hij nog wel even doorgaan. "Inderdaad, de sfeer tussen het stadsdeel en ons is totaal verziekt." En nu? Hij zucht even. "Ik ben bang dat we dit kort geding gaan verliezen, want ze hebben natuurlijk het recht om de gebruiksovereenkomst op te zeggen. Maar als het even kan, gaan we in beroep. Nee hoor, ze zijn nog niet van ons af."

Verschenen in het Amsterdams Stadsblad op 28 juli 2004.